جمعیت احیای انسانی(کنگره60)- شعبه سمنان

قسمت آگهی های اغلب روزنامه های پر تیراژ صبح و عصر و مجله های پرطرفدار خانواده ها و جوانان لبریز از آگهی های تبلیغاتی درمان اعتیاد است با عباراتی چون «درمان قطعی»، «درمان تضمینی»، «موفق ترین و جدیدترین روش»، «درمان پنهانی و به دور از عوارض ترک»، «درمان اعتیاد بدون عود مجدد» و ... مشاهده می شود و به دنبال آن انواع متعددی از روش های ترک اعتیاد معرفی شده است.
 «درمان با گیاهان دارویی»، «درمان با دارو»، «درمان به روش بستری کوتاه مدت یا بلند مدت در بیمارستان»، «درمان به روش طب سوزنی»، «سم زدایی به روش فوق سریع UROD و سریع RDL» و ... که اغلب بدون توجه به ابعاد وابستگی روانی، وجه مشتركشان زدودن مرفين بدن است ، البته بدون درنظر گرفتن شرايط فرهنگي واقتصادي فرد مصرف كننده .در معدود مواردی پیگیری و درمان توسط روان پزشک و تیم درمانی مدد کار اجتماعی، روان شناس بالینی و مشاور خانواده و ... با مجوز رسمی از وزارت بهداشت و درمان مشاهده می شود، که به دور از تبلیغات پر زرق و برق و آن چنانی است و اغلب این موارد هم برای فریب آگهی می شود و پیگیری بعدی کمتر وجود دارد.
اینکه بسیاری از افراد غیر متخصص چون حکیمان عطاری ها و حتی در مواردی پزشکان بدون تخصص و بدون گذراندن هیچ دوره آموزشی معتبر و رسمی مکان هایی را جهت بستری کردن موقت معتادان و ترک اعتیاد آن ها برپا نموده اند و با بهایی اندک به این کار بیشتر تجاری خود اقدام می کنند؛ مورد سخن ما نیست که پیگیری این مسئله که تخصص ترک اعتیاد در محدوده کار کدام گروه از پزشکان است و چرا اقدام به جمع آوری مراکز نامعتبر و غیر علمی ترک اعتیاد نمی شود بر تمام مسئولین و متصدیان این امر عیان است.
اغلب افراد مصرف كنندهاي كه به اين مراكز و پزشكان مراجعه مي كنند ، نگران جايگاه شغلي وخانوادگي خود هستند و اكثريت اين افراد به خاطر شرايط مذكور با افراد محدودي مشاوره مي نمايند و تنها به تيتر آگهي هايي كه سرعت را در دستور كارشان قرار داده اند بسنده كرده و به قولي قصددارند يكشبه كه چه عرض كنم چهار ساعته ، مشكلي كه سالها گريبان گيرشان بوده حل نمايند .
اين مساله كه اين مراكز پررنگ ولعاب بازدهي دارند يا خير امري است كه نياز به بررسي زيادي ندارد ، ليكن كافيست تجارب افرادي كه فريب ازاين دست تبليغها را خورده اند مطالعه كرد براين حقيقت پي برد كه اين  روشها پايه علمي ومنطقي ندارند .بعضي از افراد مصرف كننده كه در ابتداي راه هستند زماني كه به اين آگاهي ها يك نگاه سطحي مي اندازند ، اين تفكر وبرداشت ذهني ساده لوحانه در تخيلشان بوجود مي آيد كه : حالا كه در ابتداي راه هستيم ، هروقت كنترل مصرف ازدستمان خارج شد ويا خسته شديم به يكي از صدها مركز فوق سريع مراجعه مي كنيم وبا پردخت مبلغي از شر اعتيادمان رها مي شويم !!!
آري اين تفكر غلط هم يكي از بي شمار مضرات اين دست تبليغهاي فريبنده است ونتيجه اي جز ريشه اي تر شدن اعتياد فرد مصرف كننده ندارد  .

قائم مقام دبير كل ستاد مبارزه با مواد مخدر در گفتگو با باشگاه؛
70 درصد كمپهاي ترك اعتياد غير مجازند / تا 4ماه آينده كمپهاي ترك اعتياد غير مجاز پلمپ مي شوند
قائم مقام دبير كل ستاد مبارزه با مواد مخدر گفت: فقط 30 درصد كمپهاي ترك اعتياد استان تهران مجاز و 70 درصد كمپها غير مجاز هستند.
     
 مهندس طه طاهري، در گفتگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران با بيان اين مطلب افزود: استان تهران از 500 كمپ ترك اعتياد برخوردار است كه فقط 30 درصد آن مجاز و 70 درصد كمپها غير مجاز هستند.

قائم مقام دبير كل ستاد مبارزه با مواد مخدر با اشاره به نظارت بر كمپها اظهار داشت: سازمان بهزيستي مسئول و متولي ساماندهي معتادان است همچنين وظيفه نظارت بر كمپها را بر عهده دارد.

مهندس طاهري گفت:‌طي تصميمات اخير با مسئولان مقرر شد تا 4 ماه آينده كمپهاي ترك اعتياد غير مجاز از طريق گزارش دادن ازسوي سازمان بهزيستي به نيروي انتظامي و ستاد مبارزه با مواد مخدر ساماندهي شود و در صورت مشاهده دوباره كمپ مورد نظر پلمپ مي شود.

قائم مقام دبير كل ستاد مبارزه با مواد مخدر با اشاره به مقر كمپهاي ترك اعتياد خاطر نشان كرد: كمپهاي ترك اعتياد در حاشيه تهران و محلات خطرناك قرار دارند تا اجاره كمتري پرداخت مي كنند./

    به نام یزدان پاک
سفره گسترده الهی گشوده است وهر کس به فراخور حالش بهره میگیردپس بدانید آن که دریافت نمود رو به راهی مستقیم خواهدکرد و در مسیر وراهی روشن هدایت خواهد شد سرمنزل عشق را بگیریدو پیش روید به کجا ؟به وادی محبت بلی به وادی محبت.
من مردی سی وچهار ساله هستم که از سن پانزده سالگی در گیر مواد مخدرواعتیاد به او شدم و بعد از ده سال اعتیاد مایل به قطع کردن مواد شدم به همین دلیل آسیب های زیادی به خود و خانواده ام رسید زیرا من دنبال ترک اعتیادمیرفتم به همین دلیل با مشکلات فراوانی روبه رو شدم ولی وقتی با کلمه درمان مواجه شدم و فهمیدم اعتیاد ترک کردنی نیست،بلکه درمان کردنیست آرامشی نسبی به من دست داد حال این آرامش از کجا شروع شد و بدست آمد را برایتان شرح میدهم.
من از سن دوازده سالگی شروع به مصرف سیگار کردم و وقتی توانستم دود سیگار را داخل ریه ام بدهم شروع به مصرف حشیش ونیز بعد از مدتی مصرف تریاک را شروع کردم و این مصرف به طور تفریحی سه سال به طول انجامید که به قولی نامزدی اعتیاد را طی کرده بودم پس از این سالها دیگر تریاک را به صورت دائمی ادامه دادم و طریقه مصرف آن به صورت دودی بود که بعدها به روش خوراکی ادامه دادم البته در بین مصرف گاهی هم مشروب و حشیش استفاده به هر حال پس از سپری شدن چند سالی از این دوران با هروئین آشنا شدم که اول به صورت دودی بعد مشامی و در آخرهم تزریق میکردم بعد از گذشت چند ماه از مصرف هروئین تمامی زندگی من دگرگون شد دیگر احترام،آبروواعتباری در کار نبود.سر هیچ کاری بیش از دوماه دوام نمیاوردم بدلیل اینکه باید زود به زود مصرف میکردم واز طرفی برای تهیه آن وقت میگذاشتم و هزینه آن هم بالا رفته بود.به همین دلیل باید پول مواد تإمین میشد پس تصمیم به دزدی گرفتم ناگفته نماند که جرإت دزدی از بیرون منزل را نداشتم لذا دزدی از افراد خانواده یا فروختن لوازم منزل را شروع کردم که اینها هم کفاف مصرف هروئین مرا نمی داد پس از مدتی شروع به فروختن مواد کردم از آنجایی که  فروشندگی مواد گرفتاری خودش را داشت بعد از چند ماه دستگیر وروانه زندان شدم که به همین امر باعث شد اولین تجربه مصرف نکردن مواد را بکنم البته فقط دو روز عذاب کشیدم و از آنجایی که در زندان میشد به راحتی مواد را تهیه کرد  شروع به مصرف مواد کردم البته کمتر از زمان قبل از زندان بعد ازآزاد شدن مصرفم دوباره بیشترو بیشتر شد از این طرز زندگی کردن خسته شده بودم نه تنها خود بلکه خانواده ام بیشتر، دیگر آنها هم دچار افسردگی ونا امیدی شده بودندزمانی که باید فرزندشان سالم وتوانا روبه رویشان راه میرفت فردی چرت زده را میدیدند وعذاب می کشیدند دیگر زندگی کردن مشکل شده بود البته زندگی کردن فقط عمر کردن نیست،بلکه رشد کردن است و این دو با هم متفاوتند
عمر کردن کاری است که از هر حیوانی بر میاید رشد کردن هدف واقعی انسان است رشد کردن یعنی حرکت بی وقفه به سوی ماهیت حیاط آری من به واقع عمر میکردم و اینها دلیلی شد که من از اعتیاد خود خسته بشوم و تصمیم به ترک بگیرم چون شنیده بودم که اگر سه روز مواد مصرف نکنم ترک کرده ام به همین دلیل خودم در خانه شروع کردم ولی غافل از اینکه این مطلب ازریشه غلط است یک هفته خماری را تحمل کردم ولی باز هم حال خرابی داشتم، به همین دلیل باز مصرف هروئین را شروع کردم دوباره بعد از چندماه با اینکه این ترک را تجربه کرده بودم دوباره انجام دادم و این چیزی جز عدم آگاهی من نبود در واقع جهل من باعث این تکرار بود وقتی فردی از گذشته پند نگیرد رها کردن گذشته برایش کار مشکلی است و وقتی از گذشته پند گرفتی و آن رارها کردی زمان حال بهتری میسازی در هر صورت بدنبال راهی میگشتم.مرا به دکتری معرفی کردند در جلسه اول دکتررو به من کردوگفت که ایشان بیمار روانیست برای خماری او دارو میدهم که تا دو هفته استفاده کنیدوبعد هفته ای یک بار برای مسإله روانی باید مشاوره شوید به هر صورتی که بود این دو هفته را که اصلإ نخوابیدم با هر درد و خماری گذراندم و برای مشاوره پیش دکتر رفتم او بیشتر از مسائل کره زمین وغیره صحبت میکرد که هیچ یک از حرفهای و لااقل به درد من نمیخورد و هر وقت که از او سوال میکردم مثلإ شب خوابم نمیگیرد در قبال آن قرص بیشتررا سفارش میکرد این ماجرا به همین منوال هفته ها گذشت و بعد از دو ماه من شروع به کشیدن هروئین کردم منتهی این بار قرص هم به آن اضافه شده بود بعد از مدتی به پیشنهاد یکی از دوستان داروهای گیاهی را امتحان کردم که آن نیز مثل روشهای قبل جواب منفی داد. بعد از مدتی یکی از دوستان پدرم که از پزشکی کمی سررشته داشت برای ترک دادن من دست به کار شد  داروهایی به من داد و هر روز بعد از ظهر سرمی بی من میزد نسبت به ترکهای قبلی درد کمتری داشتم حتی خواب شبم هم بد نبود تا اینکه بعد از ظهر روز چهارم نیامد من خیلی بهم ریخته بودم حال عجیبی به من دست داده بود و مرتبإ با او تماس میگرفتم و خواستار زود آمدنش بودم به هر حال شب به سرآغم آمد و وقتی سرم را به من زد بعد از مدتی کوتاه آرام گرفتم و ایشان رو به من کرد وگفت من در سرمت مرفین تزریق میکنم والبته هر شب کم میکنم سپس دلیل اضطراب ساعت های قبل را متوجه شدم به هر حال این کاررا تا دو هفته ادامه دادم وبه من گفت بعد از یک ماه شروع به مشروب خوردن کن البته خیلی کم، من سفارش ایشان را تا سه ماه انجام دادم ولی دومرتبه مصرف هروئین را شروع کردم دیگر تصمیم به خودکشی گرفتم ولی انگار باید تاریکیها را تجربه میکردم تا لطف خداوند شامل حال من وخانواده ام میشد به نظر من همه باید تاریکی ها را تجربه کنند تا به نور برسند.برای مثال هر درختی که سر به فلک کشیده ریشه در عمق تاریکیها دارد.
خلاصه از طریق دوست پدرم که فرزند او روزی در گیر اعتیاد بود ودر حال حاضر در سلامتی یا بهتر بگویم درحال تعادل میباشدراه مرکزی به من نشان داده شد که نام آن کنگره60 بود روز اول که نزدیک این مکان رسیدم تابلوی بالای درب آنجا نظر مرا جلب کرد که نوشته جمعیت احیإ انسانی کنگره 60 کلمه احیإ براستی در من جرقه ای زد خلاصه وارد آنجا شدم مرا به آغوش گرفتند انگار که سالهاست مرا میشناسند، این اولین مرحله جذب من شد آخر مگرکسی یک معتاد را به این صورت تحویل میگیرد واقعإ در حیرت بودم. مرا به اطاقی بنام اطاق مشاوره هدایت کردندآنجا فردی نشسته بود که سالها در تاریکیها بوده واینک رها یافته از بند اعتیاد وحالا راه سلامتی وارزش ها را راهنمایی می کندونشان میدهد.
ایشان اول در مورد جسم انسان که خود مواد شبه افیونی تولید میکند وما باعث ویران شدن سیستمهای جسممان شده ایم (با وارد کردن مواد افیونی از خارج)وگفت ما چندین سال جسم خود را تخریب نموده ایم وحالا نمیتوان با مدت کمی آن را بازسازی کنیم و باید زمان بگذاریم واشاره ای کرد به دیوادی که روی آن نوشته بود جسم،روان وجهانبینی وگفت این مثلث درمان اعتیاداست باید روی این سه پارامتر کارکنیم تا به تعادل برسند و مطالب دیگری گفت که مرا به فکر فروبرد ایشان گفت که باید اعتیاد خودمان را قبول کنیم وگردن کسی نیندازیم بلکه از عدم آگاهی خودمان بوده.براستی که درست می گفت من بارها مقصر را این وآن میدانستم که من معتاد شدم بلکه خودم سر منشإ همه بدبختی هایم بودم این همان عدم آگاهیست وآگاهی سبب رها شدن تمام چیزهایی میشود که سرکوب شده اند .آگاهی هرگز سرکوب نمیکند برعکس سرکوب ها را از بند آزادمیکند خلاصه باید سعی در درست کردن مشکلاتمان داشته باشیم ودیگر مثال ساده وروانی که برای من شرح داد این بود که جسم وروان را شباهتش داد به اسب و سوارکاروگفت شما اگر یک سوارکار ماهر باشید ولی اسب شما اسب لنگ وضعیفی باشدمیتوانی به پایان خط برسی ؟و یا برعکسش اگر اسب خوبی را به تو بدهند ودر عوض تو سوار کاری بلد نباشی آیا میتوانی به پایان خط برسی؟این مطلب برای من حل شد که درست است باید هر دورا بتعادل لازم رساند یعنی جسم وروان انسان.
وتوضیح داد که افرادی بنام راهنما هستند که آنها هم زمانی اعتیاد داشته اند و با روش کنگره به درمان رسیده اند واینک به مصرف کنندگانی که خواستار رهایی هستند یاری میرسانند وشما هم باید با حس ومیل خودتان یکی از آنها را انتخاب کرده وبه سفر خود ادامه دهید راستی از این به بعد شما یک مسافر نامیده میشوی ،خیلی خوشهال شدم چون همیشه از کلمه معتاد متنفر بودم واین هم یکی از جذابیتهای کنگره بود.
در هر صورت اضافه کرد شما با صلاح دید راهنمایتان بمقدار مشخص ودر زمان مشخص باید تریاک مصرف کنید و هر بیست ویک روز از داروی مصرفی شما(تریاک) کم میشود که این پروسه 9الی11ماه به طول می انجامدودر تمام این چند ماه در هفته چند ساعتی جلساتی برگزار میشود که تمام افراد عضو تجربیات وحرفهایشان را بمشارکت میگزارند شما هم میتوانید مشکلات خود را با دیگران مطرح کنید مشارکت کردن شما نقش بسزایی در درمان شما دارد خلاصه راهی راکه ایشان بمن پیشنهاد کرد رفتم وانجام دادم و در حال حاضر در انتهای سفراول خود هستم وتاامروزروز های خوبی را سپری کردم ودرسهای تازهای آموختم که قطعإ در آینده از آنها استفاده خوبی خواهم کردوضمنإ خانواده من هم در کنگره بعنوان همسفر کلاسهای آموزشی خاص خود را دارند در کنار من هستند ومدتیست این جمع دوستانه با آرامش وشادابی خاصی این روزها را سپری میکند بدلیل اینکه تا قبل از آشنایی با این مکان مقدس وامن ما رو به روی هم بودیم ولی الان در کنار هم هستیم به امید اینکه تمام افرادی که درگیر اعتیادند از بند جهل و نا آگاهی آزاد شوند وراه سلامتی وارزشها را پیدا کنند.
زندگی، سعادت وبدبختی را در کنار هم دارد زندگی روز است وشب،حیاط است ومرگ پس ما باید از هردوی آن آگاه باشیم

www.c60.ir

پان، کراک، نورجيزک مواد صناعي جديد مواد مخدر هستند که خانواده ها بايستي براي پيشگيري از اعتياد جوانان آنها را بشناسند .

بديهي است که قاچاقچيان مواد مخدر براي بدست آوردن بازار فروش بهتر هر روز از روشها و تکنيکهاي جديدي بهره مي جويند که از آن جمله تغيير در نوع و الگوي مصرف مواد است،به نحوي که امروزه شاهد توليد موادي هستيم که به اشکال مختلف و اسامي اغواکننده بويژه براي قشر نوجوان و جوان وارد بازار مي شوند.

مواد مخدر جديد گام به گام با پيشرفتهاي مثبت امروز در خلاف جهت افزايش مي يابند و متاسفانه ترک اعتياد آنها بسيار دشوار تر از مواد مخدر دوره هاي پيشين است.

متخصصان و کارشناسان در تمامي دنيا به اين نتيجه دست يافتند که راههاي پيشگيري از اعتياد به مواد ياد شده بسيار راحت تر و کم هزينه تر از درمان است.

خانواده ها به عنوان مهمترين نهاد اجتماعي نقش بسيار مهمي در جلوگيري از اعتياد نوجوانان و جوانان را دارا هستند.

امروز مواد جديدي چون پان، کراک ، کريستال ، پنير، کوکايين ، نورجيزک و... در قالب کلاسي بيشتر روح و جسم جوانان پاک کشور را تهديد مي کند.

" پان " يکي از اين مواد است که از طريق مرزهاي شرقي وارد کشور مي شود که به نامهاي ناس ، ناس خارجي، پان پاکستان، پان عربي، راجا، ويتامين ، ناس افغاني ، ملوان زبل، نيسوار، پان اسفناج ، گوتکا، تايتانيک ، خوشبوکننده دهان و ...مشهور است.

دکتر " سعيد سادات منصوري " در گفت و گو با خبرنگار ايرنا افزود: اين ماده در اشکال مختلف بصورت پودر، پاستيل، قرصهاي مکيدني، يا جويدني و تحت عنوان خوشبو کننده دهان با طعم هاي مختلف از جمله نعناع يا ادويه معطر و با قيمت بسيار ارزان بين 500تا سه هزار ريال در بسته بنديهاي زرورق آلومينيومي و گاه داخل دستمال کاغذي کوچک عرضه مي شود.

وي اظهار کرد: از دست دادن تعادل رفتاري و حرکتي ، حالت سبکي سر، افسردگي، بي قراري خستگي، افزايش اشتها، اختلال خواب ، افزايش تعريق،افزايش بزاق ، پرخاشگري ، اضطراب ، حالت شادي کاذب علايم مصرف اين ماده ي مخدر است.

وي تصريح کرد: با گذشت زمان اين ماده ي مخدر ديگر نيازهاي روحي و جسمي فرد را تامين نمي کند و به همين دليل فرد معتاد ، رفته رفته به سمت مصرف مواد مخدر سنگين تر گرايش پيدا مي کند.
منصوري افزود: احتمال سرطان دهان و حنجره ، عوارض قلبي - عروقي و مشکلات تنفسي، پوسيدگي دندان و بيماري لثه، بروز مشکلات گوارشي و افت تحصيلي از عوارض ناشي از مصرف ماده ي يادشده است.

وي تاکيد کرد: پيشگيري ، درمان دارويي و درمان غيردارويي شامل مشاوره فردي،گروهي، خانواده و گروههاي خودياري از راههاي درمان اعتياد به ماده مخدر پان است.

در سالهاي گذشته به علت نفرت عمومي از مصرف هروئين و ترس از عوارض خطرناک آن ، مصرفش محدود و روبه کاهش بوده ، اما امروز با تغيير نام هروئين به شکار اژدها ، اشک خدا، غبار فرشته و در نهايت کراک عده ي زيادي از جوانان جذب نام فريبنده آن شدند.

" کراک" واقعي يک ماده ي محرک و شکل خالص و قليايي کوکايين است اما چنانچه در ايران به کراک شهرت يافته ، همان هرويين فشرده است که اغلب در ترکيب با مواد روانگردان ، اسيدهاي قوي ، آمونياک ، داروهاي محرک ( آمفتامين ) و ...ديده مي شود.

هروئين موجود در کراک بسيار فشرده و غليظ شده است و مصرف کراک بسيار خطرناک تر از مصرف هروئين است .

توجه کنيد: شنيدن صداي فندک زدنهاي مکرر در سرويس بهداشتي ، خانواده را بايد مشکوک به مصرف اين ماده کند.

سرخوشي و سپس بي تفاوتي ، کج خلقي، اختلال قضاوت، تهوع و استفراغ، خشکي دهان، کاهش فشار خون، کاهش وزن، گوش به زنگي، کاهش احساس درد، احساس گرما و گر گرفتگي ، خارش بيني ، سنگيني دست و پا، رخوت، افت عملکردشغلي و اجتماعي و ...آثار مصرف کراک ايراني است.
دکتر" مهنوش توکلي فرد" گفت: يبوست مزمن، تيره شدن رنگ پوست، سوءتغذيه، تغيير ساعات خواب و بيداري، خواب آلودگي و چرت زدن در طول روز، افسردگي و در صورت تزريق کراک عوارضي چون آبسه ،عفونتهاي پوستي ، کزاز، ايدز و هپاتيت و ... از عوارض مصرف ماده ي مخدر يادشده است.
وي اظهار کرد: معمولا هيچ کس بيش از پنج سال به کراک ايراني اعتياد نخواهد داشت زيرا کراک در طي اين مدت فرد را به ورطه ي نابودي و مرگ مي کشاند.

وي تصريح کرد: اغلب راهي براي درمان وجود دارد به ويژه اگر مدت زيادي از وابستگي به آن نگذشته باشد.

" بوپره نورفين" يا همان " نورجيزک" با نامهاي تمجيزک ، اورجيزک، تي دي جيزک و ...به بازار عرضه مي شوند.

نورجيزک يک ماده ضد درد مخدر است که علاوه بر مصارف پزشکي و درماني در سالهاي اخير به طور گسترده اي در درمان اعتياد نيز به کار رفته است.

به گفته ي دکتر توکلي فرد، برخي از مصرف کنندگان اين ماده ي مخدر و برخي از درمانگران ناآگاه ، از فرم تزريقي آن براي درمان اعتياد و يا جايگزيني مواد مخدر ديگر استفاده مي کنند ، حال آنکه فرم تزريقي نه تنها منجر به درمان اعتياد نمي شود بلکه خود نيز اعتياد آور بوده و چه بسا موجب مي شود شکل ساده تر مصرف مواد مخدر ( تدخيني و خوراکي ) به شکل خطرناک تر آن (تزريقي) تبديل مي شود.

وي اظهار کرد: التهاب لايه داخلي قلب (اندوکارديت) ، گلگون شدن پوست، افزايش فشار خون ، ريزش مو، آکنه، اختلالات کبدي، بي قراري ، پرخاشگري، چرت زدن مکرر اثرات مصرف نورجيزک است.
وي تصريح کرد: چنانچه از شروع مصرف فرد مدت کوتاهي گذشته باشد ، درمان سم زدايي تحت نظر کادر تخصصي موثر مي باشد.

" نجيبه معماري " مشاور خانواده معتقد است، نقش خانواده و مدرسه در پيشگيري از اعتياد بسيار بسيار حايز اهميت تر از ديگر موارد تعريف شده است.

وي تصريح کرد : دقت در رفتارهاي نوجوانان و کنترل آنان توسط پدر و مادر ، برگزاري کارگاههاي آموزشي در رابطه با پيشگيري ، اطلاع رساني و آموزش از طريق کارشناسان دوره ديده جايگاه ويژه اي در پيشگيري از اعتياد ايجاد مي کنند.

وي افزود: خانواده ها بايستي در رابطه با مواد مخدر جديد اطلاع يافته و فرزندان خود را از ضررهاي در انتظار اين مواد افيوني آگاه نمايند.

وي تاکيد کرد: والدين و مربيان بايستي موضوع اعتياد را به وضوح براي نوجوانان و جوانان خود تشريح کنند و آنان را به گفتن " نه " در مقابل تعارف دوستان نادوست خود تحت عناوين " باکلاس ، بي کلاس ، بچه ننه و ... تقويت نمايند.

www.c60.ir

رهايي از مصرف 3 گرم كراك ، برايم يك آرزو بود

اسم من «میثم ‌اسماعیل قصاب» است. 29سال دارم و در یک خانواده‌ی متوسط بزرگ شده‌ام. مدرک تحصیلی من، دیپلم کامپیوتر است. در خانه‌ی ما هیچ‌وقت اسمی از مواد مخدر برده نمی‌شد؛ چون مادرم خیلی به این‌موضوع، حساس بود. به‌همین‌ دلیل، همیشه از این‌که بخواهم در این مورد سؤال کنم، می‌ترسیدم. تا این‌که.....

در سن 13سالگی، با اولین مواد مخدر که «حشیش» بود، آشنا شدم و بلافاصله نظرم در مورد هرچیزی که شنیده بودم، عوض شد. متوجه شدم لذتی که در مواد مخدر هست، در هیچ‌چیز دیگری نمی‌توان پیدا کرد. به همین دلیل، شروع به‌ مصرف مواد کردم. در محله‌ای که ما زندگی می‌کردیم، تهیه و توزیع مواد، خیلی راحت بود و با این‌که خانواده‌ام خیلی مراقب من بودند که کجا می‌روم و چه‌کار می‌کنم، ولی باز هم به مصرف مواد مشغول بودم. همه‌ی این‌ها دلیلی شد تا بخواهم آنان را متوجه کنم که من دیگر بزرگ شده‌ام. مواد را برای اولین‌بار با دوستانم مصرف کردم؛ ولی دفعه‌های بعدی، خودم به‌دنبال تهیه و استفاده‌ی مواد رفتم. از همان‌جا تمام خصوصیت‌های من با مواد رشد کرد. کم‌کم دوستانم عوض شدند و فروشنده‌ها و مصرف‌کننده‌های مواد مخدر، جزو دوستانم شدند. فکر می‌کردم آنان می‌توانند جای خانواده‌ را برایم پُرکنند و بیشتر وقت خود را با آنان می‌گذراندم. خیلی از کارها را انجام می‌دادم و مصرف موادم، بیشتر شده بود. در مدت‌زمانی‌که گذشته بود، با «تریاک» و «شیره» هم آشنا شده بودم.
 
آن‌ها را با هم استفاده می‌کردم؛ برای این‌که نیرویی عجیب و توانایی انجام کارهایی را که نمی‌توانستم انجام دهم، به من می‌داد. علاقه‌ام نسبت به مصرف مواد مخدر زیاد شد. تا این‌که مدرک تحصیلی خود را گرفتم و به‌سرعت به خدمت سربازی رفتم. در دوران آموزشی، با بچه‌هایی دوست شدم که مانند خودم، مصرف‌کننده‌ی مواد مخدر بودند. بعد از این دوران، نمی‌دانم از شانس خوب یا بد، به پادگان نزدیک محله‌مان، منتقل شدم. حالا دیگر هیچ مشکلی برای مصرف موادم نداشتم؛ چون یک مصرف‌کننده شده بودم؛ ولی هیچ‌وقت این موضوع را قبول نمی‌کردم. شاید یکی از دلیل‌هایش، این بود که تأثیر زیادی روی قیافه‌ام نگذاشته بود؛ ولی چون مواد گیاهی مصرف می‌کردم، هنوز به من انرژی می‌داد تا بتوانم کارهایم را روی نظم به‌خصوصی انجام دهم.

اواخر سال 1380 با علاقه‌ای که نسبت به استفاده از مواد جدید داشتم، با «شیشه» آشنا شده و شروع به مصرف آن کردم. «شیشه» نوعی مواد شیمیایی با لذت‌ها و توهم‌های مخصوص به خود بود. احساس محبت و مهربانی که در اوایل مصرف به من دست می‌داد را دوست داشتم؛ چون سال‌ها از این احساس‌ها دور بودم. مدت 6ماه استفاده کردم که تازه متوجه شدم رفتارم بدتر شده؛ حتی دیگر با مشتری‌های خودم، نمی‌توانستم درست صحبت کنم و عصبانی می‌شدم. به همه‌چیز شک داشتم و تصمیم گرفتم فقط «کراک» مصرف کنم؛ چون مصرف آن مانند مصرف «تریاک» بود.
 
وقتی برای چندمین‌بار مصرف کردم، متوجه شدم کارکردنم بهتر شده است تا جایی‌که با خواست خود و دوستان جدیدم توانستم به خیلی از کارهای ناشایست، دست بزنم تا این‌که مصرف روزانه، به روزی 3گرم «کراک» به طریق کشیدنی رسید. در این‌زمان، قیمت «کراک» بالا بود؛ ولی چون دوستانم پخش‌کننده بودند، برای من، زیاد خرجی نداشت و معامله‌ی کالا‌به‌کالا بود. بعد از گذشت ‌مدتی، فهمیدم که مصرف‌کننده‌ی حرفه‌ای شده‌ام و دیگر رهایی از دست این ماده، برایم غیرممکن بود و به تمام حرف‌هایی که در مورد استفاده از مواد مخدر شنیده بودم، رسیدم.

من که روزی به تمام معتادان، می‌خندیدم، حالا خودم به بی‌ارادگی و بی‌غیرتی رسیده بودم. به این‌که جامعه، خانواده و حتی دوستانم ننگ داشتند که مرا قبول کنند. می‌دانستم دیگر هیچ راه نجاتی نیست و باید با همین مصرف‌کردن، بمیرم. یک‌بار با پیشنهاد یکی از دوستانم قرص استفاده کردم. ‌موقعی به خودم آمدم که دیدم همه‌چیز بدتر شده و چون زود فهمیدم، توانستم قرص را زود قطع کنم. چنددفعه‌ خواستم به‌جای «کراک»، «تریاک» مصرف کنم که نشد. یک‌‌بار هم به پیشنهاد دوستانم به یک روستا رفتیم که ترک کنیم ولی وقتی به خانه برگشتیم، از شدت خماری، اولین کاری که کردیم، مصرف «کراک» بود.

دیگر برای ترک، اقدام نکردم و به آن‌چه علاقه داشتم، مشغول بودم و از آن به بعد، همه‌چیز بدتر شد. به‌ جایی رسیدم که پاهایم قدرت و توانایی نگه‌داری وزن خودم را هم نداشت و از گردن، کمر و پا خم شده بودم.
‌روزی یکی از اقوام برای مراسمی به خانه‌ی ما آمد و از من سؤال کرد: «مواد، مصرف می‌کنی؟» من هم جواب دادم: «بله» و چون شوهر و پسرش، مصرف‌کننده‌ی مواد بوده و در «کنگره‌ی 60» جواب گرفته بودند، به من هم اصرار کرد تا یک‌جلسه به «کنگره‌ی 60» بروم. چون اطمینان داشتم که مواد مخدر، ترک ندارد؛ قول می‌دادم، ولی نمی‌رفتم. طی این مدت که 10ماه بود، متوجه شدم اخلاق و رفتار مادرم عوض شده و دیگر از درگیری و دعوا خبری نیست. طوری رفتار می‌کرد که انگار نمی‌داند من مصرف‌کننده‌ی مواد مخدرم. وقتی علت را پرسیدم، گفت: «به «کنگره‌ی 60» می‌روم.» و همین، نقطه‌‌ی عطفی بود که من برای ‌یک‌‌بار هم که شده به «کنگره‌ی 60» بروم تا ببینم چه‌جور جایی است. جلسه‌ی اولی که به کنگره رفتم، اواخر سال 1383 بود و تولد 2سال آزادی فامیل‌مان بود. ولی وقتی او را آن‌‌جا دیدم، شک کردم؛ چون قیافه، صحبت‌‌کردن و لباس پوشیدنش هم عوض شده بود. برای همین، ‌کمی به آن‌‌جا امیدوار شدم؛ چون او هم مصرف «هروئین» داشت؛ ولی چون حرفی از «کراک» و «شیشه» نبود، تصمیم گرفتم فقط به این کلاس‌ها بروم و تصمیمی نگیرم. حدود 4ماه فقط سرکلاس می‌رفتم و در این‌مدت، مصرف «کراک» را به کم‌ترین حدی که می‌توانستم، رساندم.

در «کنگره‌ 60» حرف‌ها به نظرم منطقی بود. برعکسِ جاهای دیگر، به من کتاب «عبور از منطقه‌ی 60درجه»پیشنهاد کردند که نویسنده‌ی آن، خود آقای مهندس «دژاکام» بود. با این‌که از مطالعه‌کردن فراری بودم، این کتاب برایم خیلی جذاب و دوست‌داشتنی بود. هر خط یا هر صفحه‌ای که می‌خواندم، می‌دیدم حکایت زندگی خود من است. از همه جالب‌تر، این بود که آقای مهندس «دژاکام» که روش «درمان تدریجی» را ابداع کرده‌اند، 17سال، مصرف‌کننده‌ی حرفه‌ای «تریاک» و «شیره» بودند و حالا چنین بدون توقع، برای ما زحمت می‌کشند. در «کنگره‌ی 60» حرف از ترک‌کردن نبود. می‌گفتند: «باید درمان کنیم. اعتیاد، بیماری است و باید درمان شود.» آن‌‌جا متوجه شدم که هرچه که بوده، خراب کرده‌ام و برای درست کردن آن، احتیاج به زمان دارم.

این‌‌جا حرفی از معتاد نبود و به من لقب «مسافر» داده شد و این باعث شد یک انرژی برای شروع حرکتم پیدا کنم. این‌جا از قرص و داروهای دیگر خبری نبود؛ از جزوه و مقاله‌ها و کاست‌های جهان‌بینی صحبت می‌شد. چون درمان اعتیاد در «کنگره‌ 60» بود، توانستم «کراک» خود را به «تریاک» تبدیل کنم و «سفر اول» خود را که «مصرف مواد مخدر تا قطع آن» بود، انجام دهم. باید برای ترک‌کردن مصرف مداوم، 11ماه وقت می‌گذاشتم.

این‌جا حرف از سفرکردن بود؛ ولی با سفرکردن‌های بیرون، فرق داشت. این سفر، سفری بود از ظلمت به نور و از نادانی به دانایی. یک راهنما انتخاب کردم که خود، مصرف‌کننده‌ی «تریاک» بوده و با‌ روش «درمان تدریجی» «کنگره‌ 60» به آزادی رسیده بود و حالا به افرادی مانند من کمک می‌کرد تا بتوانیم راه‌مان را پیدا کنیم. در عین‌حال که موادم را کم می‌کردم، با شرکت در جلسه‌ها، آگاهی و دانایی خود را نسبت به انسان، مواد مخدر و اعتیاد، بالا می‌بردم. بالأخره بعد از گذشت 10ماه با کمک راهنمای خود و با محبتی که بین بچه‌های «کنگره‌ 60» بود، توانستم موادم را تا پله‌ی آخر که 1‌گرم در 30روز بود، برسانم و به دستور آقای مهندس «دژاکام» موفق به قطع مواد شوم. به خط پایان رسیدم؛ لحظه‌ای فراموش‌نشدنی. تا نیمه‌های آن‌شب، منتظر عارضه‌های قطع مواد بودم؛ ولی از هیچ‌یک از آن‌ها خبری نبود. در آن لحظه بود که ایمان آوردم بین ترک مواد مخدر و درمان آن، راه بسیار است.
عشق به «کنگره‌ی 60» و خدمت در این راه پاک و مقدس، تازه برای من شروع شده بود. «سفر دوم» خودم را که از «قطع مواد مخدر تا رسیدن به خود» بود، شروع کردم؛ چون دیدم علمی که تجربه شده باشد، بدون نقص است. خودم این‌جا تجربه کردم و نتیجه‌ی آن را دیدم. علاوه بر این‌که موادم قطع شد، یک‌سری از زیرمجموعه‌های آن که دروغ‌گفتن و سرزنش کردن جزو آن‌ها بود، اصلاح شد. حتی لباس‌پوشیدن و صحبت‌کردنم نیز تغییر کرد.

طبق دستور آقای مهندس «دژاکام» باید یک رشته‌ی ورزشی انتخاب می‌کردیم که من «راگبی» را انتخاب کردم. من که روزی پاهایم قدرت نگه‌داشتن وزنم را نداشت، الآن دارم «راگبی» بازی می‌کنم. این ورزش را از صفر شروع کردم که فقط 7سال آمادگی می‌خواهد؛ ولی ما طی 4ماه برخی از قانون‌های این بازی را یاد گرفتیم و شروع به بازی کردیم. در قهرمانی کشور، تیم داریم و همه‌ی آن‌ها از بچه‌هایی بودند که در گذشته، مصرف‌کننده‌ی مواد بودند و برخلاف ظاهر آن، دیدیم که ورزش بامحبتی است و با روحیه‌ی ما در «کنگره‌ 60» سازگار می‌باشد. الآن بیش از 3 سال و 8 ماه است در «کنگره‌ی 60» از مواد مخدر، آزادی دارم و تبدیل به یک کمک‌راهنما شده‌ام. این‌جا برای کمک‌راهنمایی باید از یک‌سری فیلترها عبورکرد که من با کمک و محبت بچه‌ها، عبورکردم و بعد از گذراندن امتحان کمک‌راهنمایی که در دومرحله‌ی فنی و جهان‌بینی گرفته می‌شود، به نشان کمک‌راهنمایی که یک «شال» است، دست‌یافتم. خودم لژیون دارم و تصمیم گرفته‌ام تا موقعی‌که به من این اجازه داده شود، در راه‌ رهایی افرادی‌که به «کنگره‌ی 60» مراجعه می‌کنند، قدم‌بردارم. الآن در «کنگره‌ 60» در بخش انتشارات خدمت می‌کنم و آقای مهندس «دژاکام» این فرصت را به من داده‌اند تا بتوانم از اطلاعات و دانایی ایشان بهره بگیرم. در حال حاضر، دیگر از هیچ‌کس و هیچ‌چیز فراری نیستم؛ با خانواده‌ام زندگی می‌کنم و از این‌که دوباره توانسته‌ام به آغوش خانواده برگردم، از خداوند سپاسگزارم. اکنون می‌توانم با تمام ایمان، اعتقاد و جرأت بگویم: «اعتیاد، درمان دارد؛ به‌شرط آن‌که اراده‌ی قوی داشته و راه درست را پیدا کنیم.»

«راه طولانی را سریع نمی‌توان طی کرد جز به صبر، آموختن و عمل کردن

برگرفته از سايت c60